HOM-HERBALIFE OFERTA MARKETINGOWA*WELLNESS*Warszawa-Polska-Europraca-podanieOnLIne

..... gg: 901806

TeL : 0-692094788 Rozmowa KWALIFIKACYJNA-PRACA-WSPOLPRACA
Jak radzić sobie z bezrobociem?
Praca nad własna autoprezentacja to w dużej mierze praca nad własnym mysleniem o sobie, przemysleniem co naprawdę jest naszym celem, jakie wrażenie chcemy osiagnać, oraz w końcu, czy jest to zgodne z naszymi innymi wartosciami...

Joanna Heidtman: Witam wszystkich!

<joanka> Jestem na bezrobociu już ponad rok i coraz gorzej się czuje ze swiadomoscia, ze nie jestem atrakcyjna na rynku pracy, a mam przecie doswiadczenie nie oczekuje wiele. Ostatnio zauważyłam, że chyba wpadam w depresje, jak sobie pomoc?

Joanna Heidtman: joanka: To prawda, że w tym przypadku czas jest znaczącym czynnikiem, jesli pozostajemy bezrobotni przez miesiące czy lata, zaczynamy zmieniać opinie o samym sobie (przeważnie na gorsza) a stad już często blisko do załamań, czy wygasnięcia motywacji. Pomysl, że to nie oznacza, że ty jestes "nieatrakcyjna na rynku pracy", ale że ten rynek w obecnej sytuacji gospodarczej nie jest normalny.

<~lala> jak reagować na pretensje bliskich w związku z brakiem pracy i jak sobie z tym radzić??

Joanna Heidtman: lala: Unikać, czy też nie prowokować rozmów na ten temat, jesli nie są to rozmowy "konkretne", prowadzące do wymyslenia jakichs rozwiązań, choćby czasowych. Jeśli ma to być pretekst do wyrzucania z siebie żalów z polowy życia, to lepiej się wycofać z takich dyskusji.

<joanka> Słyszałam, że jak się nie wierzy w siebie to podswiadomie wyżyła się sygnały, które nie działaj na korzysć człowieka. Wiec jak mam znaleźć prace, skoro nie wierze w siebie? Czy inni rzeczywiscie mogą to wyczuwać?

Joanna Heidtman: joanka: Tak, wbrew pozorom jest to dosć prosty mechanizm. Człowiek, który nie wierzy w to, że da sobie z czyms radę działa tak, że stosunkowo łatwo z jego zachowania wyczytać te niepewnosć. Tak wiec praca nad własnym mysleniem jest także praca nad własnymi osiągnięciami i możliwosciami.

<helli> Czy sa jakies techniki dobrej autoprezentacji?

Joanna Heidtman: helli: Oczywiscie całe mnóstwo. Rzecz w tym, że techniki są, a my nie zawsze potrafimy je zastosować. I ponownie, praca nad własną autoprezentacją to w dużej mierze praca nad własnym mysleniem o sobie, przemysleniem co naprawdę jest naszym celem, jakie wrażenie chcemy osiągnąć, oraz w końcu, czy jest to zgodne z naszymi innymi wartosciami. Bowiem osoba, która z tych, czy innych powodów jest przekonana, ze dla "swiętego spokoju" lepiej zgadzać się z innymi i nie dbać o swoje, nie będzie w stanie wywierać wrażenia osoby asertywnej, przekonanej o tym co mówi itd. Tak wiec warto najpierw popracować nad naszymi własnymi przekonaniami.

<~Monika3> Jak zachować sie w czasie rozmowy kwalifikacyjnej, aby zwiększyć swoje możliwosci uzyskania danej pracy?

Joanna Heidtman: Monika3: Choćbym najbardziej chciała nie jestem w stanie odpowiedzieć na to pytanie w jednym, czy nawet kilku zdaniach. Rozmowa kwalifikacyjna to wiele elementów, które trzeba umieć, przećwiczyć, sytuacji i pytań, na które trzeba się zawczasu przygotować. W tym przypadku polecam poradniki (jesli pisane przez fachowców, np. specjalistów od rekrutacji) - znajdziecie tam dużo praktycznych rad.

Praca nad własna autoprezentacja to w dużej mierze praca nad własnym mysleniem o sobie, przemysleniem co naprawdę jest naszym celem, jakie wrażenie chcemy osiągnąć, oraz w końcu, czy jest to zgodne z naszymi innymi wartosciami...

<~Rook> Czy warto sobie upiększać CV?

Joanna Heidtman: Rook: A co to znaczy? Pisać kłamstwa? Nie, nigdy. Natomiast twoje CV, to także element wrażenia, jakie wywierasz na innych. Informacje zawsze musza być prawdziwe, tyle tylko, że bardzo rożnie można je przedstawić. Pomysl wiec jak chcesz być odebrany, a to stanie się najlepsza wskazówka tego, co umieszczać w cv, w jakiej kolejnos ci, o czym nie wspominać, a co podkreslać. Oczywiscie istnieją tez ogólne, formalne wymogi, których należy się trzymać należy się trzymać.

<~pracujaca_kobieta> czy w CV pisać rzeczy które pracodawcy nie będą potrzebne a wiec np. praca np., w sklepie jesli ubiegamy się o stanowisko sekretarki

Joanna Heidtman: pracujaca_kobieta: Cóż, to zależy w jakim sklepie i na jakim stanowisku. Jesli było to np. stanowisko wymagające organizacji (np. dostaw itd.), czy innych elementów administracyjnych, czy w jakims stopniu związanych z zarządzaniem, to owszem. A także obsługa klienta w niektórych sklepach, to przecież umiejętnosci komunikacyjne, interpersonalne, które będą cenne także u sekretarki. Niemniej, będzie to zależało od kontekstu, tak jak wspomniałam.

<~robol> Ja uważam, że w dużej mierze o możliwosci znalezienia pracy decydują następujące czynniki: dom rodzinny i srodowisko, w jakim wyrastamy, co pani na to?

Joanna Heidtman: robol: Być może. W końcu w dużej mierze to kwestia motywacji, przedsiębiorczosci, autoprezentacji i proaktywnosci. Wszystkich tych rzeczy uczymy się w dużym stopniu w procesie wychowania.

<~natalia1> Długa przerwa w pracy, ok. 3 lata, nie stawia nas dobrze w oczach pracodawcy. W jaki sposób przekonać pracodawcę do siebie, że jestesmy atrakcyjnymi pracowniami?

Joanna Heidtman: natalia1: Wymaga to dobrego przygotowania. Musimy mieć "zgrabne" uzasadnienie takiej przerwy, czyli co spowodowało nasz tak długo przerwę. A może robilismy w tym czasie cos, co może zmienić ten fakt w oczach pracodawcy (np. dodatkowe kursy, przekwalifikowanie, szkolenia, lub podobne?)

<~Gosia1> Czy warto jest robić testy predyspozycji zawodowych po ukończeniu studiów ?

Joanna Heidtman: Gosia1: Być może. Jesli np. są przeprowadzane przez tzw. Biura Karier przy wyższych uczelniach, które także mogą służyć informacja o pracodawcach, dodatkowymi szkoleniami, przygotowaniem do rozmowy. Prócz tego być może warto ze względu na fakt samego rozwiązywania takich testów. Niektóre z nich mogą być bowiem wykorzystane w procesie rekrutacji, czyli lepiej zetknąć się z nimi zawczasu.

<helli> Czy warto brać każde nawet niesatysfakcjonujace nas zajęcie, lub nie związane z naszym wykształceniem (np. opiekunka do dzieci) czy lepiej czekać bez pracy na lepsze oferty? Jak potem na to mogą zapatrywać się przyszli pracodawcy?

Joanna Heidtman: helli: Myslę, że do pewnego stopnia jest to osobista decyzja każdego. Niemniej, będzie to także zależało np. od naszych kwalifikacji, sytuacji na rynku pracy, no i także naszej sytuacji materialnej. Jesli jestesmy wysoko kwalifikowanym pracownikiem i z tych czy innych powodów stracilismy zatrudnienie, lepiej jest poczekać, tym bardziej, że prawdopodobnie mamy bezpieczną "poduszkę" finansowa na dwa -trzy miesiące.

Praca nad własną autoprezentacją to w dużej mierze praca nad własnym mysleniem o sobie, przemysleniem co naprawdę jest naszym celem, jakie wrażenie chcemy osiągnąć, oraz w końcu, czy jest to zgodne z naszymi innymi wartosciami...

<~pracujaca_kobieta> ja mam okropną pracę i chcę zmienić ale nie wierzę ze znajdę na obecnym rynku próbować czy "trzymać" się tego co mam ,czy szukanie pracy pracując wpływa na pracodawcę dobrze czy nie tzn. dobrze widziany jest kandydat który jeszcze pracuje ale chce zmienić?
<~desolee> Dzień dobry Pani Joanno. Najgorsza jest swiadomosć bezsilnosci, negacja własnej wartości,i odpowiedzialność za bliskich. Poniżej minimum socjalnego szczęście uzależnia się od pieniędzy.

Joanna Heidtman: pracujaca_kobieta: Powinniśmy wreszcie pogodzić się z myślą, że na kapitalistycznym rynku pracy istnieje konkurencja! Oznacza to, ze pracownicy niemal stale "rozglądają się" za czymś lepszym ( o czym świetnie wiedza i z czego korzystają "łowcy głów"), a pracodawca wymieni lub pozbędzie się nieefektywnego pracownika. To dosyć jasne. Natomiast nikt nie "obnosi" się z tym w jakiś ostentacyjny sposób. Są zabezpieczenia prawne, obowiązki itd. ale i także rozwiązania, które umożliwiają pracownikowi zmianę pracy lub pracodawcy w pewnym momencie jego zawodowej kariery.

<~pracujaca_kobieta> a co odpowiedzieć pracodawcy jeśli odrzuca moja ofertę z powodu wieku "macierzyńskiego" a więc jeśli nie posiadam dzieci , każdy pracodawca uważa że zaraz będę ich miała gromadkę jaki argument na to?

Joanna Heidtman: pracujaca_kobieta: Dopóki taka dyskryminacja nie będzie ścigana prawnie nic więcej poza wyrażeniem swojego oburzenia zrobić się nie da. Jest to nieprawdopodobny skandal, że takie rzeczy możliwe są na polskim rynku pracy. W wielu krajach takiego pracodawcę możnaby było sądzić.

<~bzik> mówi się, że szukanie pracy, to też praca, ja się z tym zgadzam, mam tylko pytanie - jak zorganizować sobie czas i jak "zaprogramować" swój sposób myślenia, żeby ten czas, kiedy jest się bezrobotnym nie przeleciał między palcami, sama nie mam pracy ok kilku miesięcy i widzę, że coraz trudniej jest mi się zmobilizować do jakiś efektywnych działań, coraz częściej odpuszczam sobie, bo wydaje mi się, że i tak nic z tego nie będzie...

Joanna Heidtman: bzik: Przede wszystkim przygotować się, że "to będzie trwało". Po drugie, ze z dziesiątków wysłanych CV i listów motywacyjnych, może dwa spotkają się z odzewem. Organizować siebie czas (ile ofert znalazłem dzisiaj? jakie nowe źródło informacji o pracy znalazłem? ile listów/ofert wysłałem? itd.). Trzeba rozliczać się samemu przed sobą. Być może warto tez na własną rękę podjąć się nauczenia się jakiejś nowej umiejętności, np. nauczenia się nowego programu komputerowego.

Praca nad własną autoprezentacją to w dużej mierze praca nad własnym myśleniem o sobie, przemyśleniem co naprawdę jest naszym celem, jakie wrażenie chcemy osiągnąć, oraz w końcu, czy jest to zgodne z naszymi innymi wartościami...

<~asana> jaką postawę należałoby przyjąć wobec męża, który nie pracuje 6 rok ?

Joanna Heidtman: asana: Nie wiem. Po prostu. Nie można odpowiedzieć na takie pytanie nie wiedząc nic więcej, Dlaczego nie pracuje? Przecież inaczej podchodzi się do niepracującego niepełnosprawnego, a inaczej do osoby w pełni sprawnej, ale znajdującej się na bezrobociu z własnego wyboru, lub np. nie mogącej znaleźć pracy z powodu nałogu. Nie wiem. Trzeba zacząć od przyczyny.

<~robol> Czy znalezienie pracy przez znajomości uważa Pani za rzecz wstydliwą, tzn. jak taka informacja może zostać odebrana np. przez współpracowników, znajomych którzy pracy nie mają???

Joanna Heidtman: robol: To trudne pytanie. Znajomości koniecznie trzeba uruchamiać! To najczęściej najlepsze źródło informacji. Znajomi mogą wiedzieć, że gdzieś właśnie ktoś szuka pracownika na odpowiadające naszym kwalifikacjom stanowisko. Tak wiec, jest to bardzo często wykorzystywany sposób. Trzeba natomiast oddzielić to od protekcji, zwłaszcza tej merytorycznie nieuzasadnionej.

<~ramol> Co uważa pani, ze zgoda na minimalne wynagrodzenie nie dyskredytuje pracownika w oczach pracodawcy; czy taka zgoda - jeśli z czasem nic się nie będzie zmieniać - może być powodem do depresji pracownika???

Joanna Heidtman: Zapewne może. Motywacja wynika też i z tego, że za nasze większe wysiłki, staż, doświadczenie itd. jesteśmy stopniowo lepiej wynagradzani, lub otrzymujemy jakieś inne korzyści (np. szkolenia, awans itd.). Jeśli minimalna stawka nie ulega w ciągu lat żadnym zmianom może być to przyczynkiem do utraty motywacji, frustracji itd.

<~Pisarz> Cała atmosfera, jaka towarzyszy rozmowom w sprawie pracy jest, moim zdaniem, nienaturalna. Wszystko odbywa się w atmosferze zastraszenia i często poniżenia. Pracodawca nie raczy nawet oddzwonić z odmowna odpowiedzią. To taka dehumanizacja stosunków międzyludzkich. Czy myśli Pani, że to się zmieni i że bezrobotnego zacznie się traktować z szacunkiem??

Joanna Heidtman: Pisarz: Nie ulega wątpliwości, że w dużej mierze jest za to odpowiedzialna sytuacja na rynku pracy, która ewidentnie daje nadmierna wręcz władzę pracodawcy (mam na myśli nieproporcjonalna liczbę starających się o prace w stos. do liczby miejsc pracy). Z drugiej jest to też kwestia pewnej kultury. Niemniej proszę też pamiętać, że pracodawca nie jest w stanie fizycznie odpowiadać na każde podanie, wiec najczęściej odpowiada jedynie na te, które wstępnie są brane przez niego pod uwagę.
Joanna Heidtman: Serdecznie pozdrawiam wszystkich i życzę powodzenia!

Zapraszamy na czat z Joanną Heidtman.
Temat spotkania: "Lęk przed bliskością".
Przyłącz się do dyskusji

Psycholog i socjolog.

W 1994 r. ukończyła studia psychologiczne, a następnie socjologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W roku 2000 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych.
Obecnie pracuje w Zakładzie Badania Procesów Grupowych w Instytucie Socjologii UJ.
Przebywala na stypendiach zagranicznych w University of South Carolina i w Cornell University w USA.

Prowadzi badania eksperymentalne dotyczące władzy i konfliktu, a jej zainteresowania naukowe dotyczą zagadnień psychologii społecznej:
- komunikacji międzyludzkiej
- twórczości
- konfliktów i negocjacji.
Jest autorem kilkunastu prac naukowych publikowanych w kraju i w USA.

Poza pracą akademicką prowadzi treningi interpersonalne, treningi twórczości oraz zajęcia z autoprezentacji, komunikacji i technik pracy z grupą.
Jest członkiem Stowarzyszenia Trenerów Matrik.

Jej prywatne zainteresowania to nowe techniki uczenia się i samorozwoju, socjobiologia i...Tarot.

Jej ulubione stwierdzenie to: Pomyśl uważnie zanim czegoś zapragniesz, bo pewnego dnia stanie się to rzeczywistością

Spotkania z Joanną odbywają się cyklicznie - w każdy poniedziałek o godz. 17.00. Co tydzień inny temat będzie dominował podczas czatu. Czekamy na Wasze propozycje tematów. Piszcie!

Szanowni Państwo,

Ponieważ w ostatnim czasie coraz więcej osób zgłasza w pokoju czatowym Psychologia obecność osoby posługującej się nickiem Joanna Heidtman, pragnę poinformować, że nie pojawiam się ani w tym, ani w żadnych innych pokojach czatowych poza czatami tematycznymi na www.rozmowy.onet.pl. Wszelkie nicki poza tym miejscem wskazujące na moje nazwisko oznaczają jedynie osobę lub osoby, które starają się wprowadzić Państwa celowo w błąd.
Serdecznie pozdrawiam, Joanna Heidtman.

Zobacz poprzednie spotkania:
- Jak osiągnąć sukces? - 27 stycznia 2003
- Wstydliwa psychoterapia - 21 stycznia 2003
- Dorośli chłopcy - 14 stycznia 2003
- Asertywność - 19 listopada 2002
- Związki partnerskie - 12 listopada 2002
- Inteligencja emocjonalna - 5 listopada 2002
- Jak żyć z pesymistą? - 29 października 2002
- Jesienna depresja - 22 października 2002
- Po co nam Bóg? - 15 października 2002
- Samotni po trzydziestce - 17 września 2002
- Seryjna monogamia - 10 września 2002
- Homofobia. Czy boimy się homoseksualizmu?- 23 kwietnia 2002
- "Kim są dla mnie moi rodzice? Kim Ty jesteś dla swojego dziecka?"- 16 kwietnia 2002
- "Żyli długo i szczęśliwie" - romantyczne mity w związkach"- 9 kwietnia 2002
- "Wiosenne porządki - co i jak chcemy zmieniać w naszym życiu?"- 26 marca 2002
- "BEZ CENZURY. Dlaczego ludzie odsłaniają się przed kamerą?"- 19 marca 2002
- "Dlaczego kłamiemy?"- 12 marca 2002
- "Nieśmiałość"- 5 marca 2002
- "Kto jest prawdziwie wolnym"- 26 lutego 2002
- "Czy jesteśmy społeczeństwem samotnym?"- 19 lutego 2002
- "Kompromis - sztuka, słabość, błąd?"- 5 lutego 2002
- "Maski i twarze - - anonimowość i zmiana tożsamości w Internecie"- 28 stycznia 2002
- "Ciemniejsze strony Sieci - zagrożenia internetowe"- 14 stycznia 2002
- "Realne czy nierealne - jakie są znajomości internetowe?"- 7 stycznia 2002
- "W Sieci. Jak komunikujemy się przez Internet?" - 10 grudnia 2001
- "Mowa ciała - jak wiele mówimy bez słów"- 3 grudnia 2001
- "Jak mówić, żeby się porozumieć"- 26 listopada 2001
- "Negocjować. Jak, kiedy, z kim?"- 19 listopada 2001
- "Konflikty. Jak je rozwiązywać?"- 12 listopada 2001
- "Toksyczni rodzice" - 5 listopada 2001
- "Toksyczne związki"- 29 października 2001
- "Granice miłości"- 22 października 2001.
- "Wschód i Zachód. Dwa światy czy jeden?"- 15 października 2001.
- "Mit Ameryki"- 24 września 2001.
- "Sam przeciw wszystkim. Konformizm"- 17 września 2001.
- "Stereotypy. Pomocne czy szkodliwe?"- 10 września 2001.
- "Zazdrość. Jak okiełznać zielonookiego potwora"- 30 lipca 2001
- "Decyzje, Wybory. Jak je podejmować?"- 23 lipca 2001
- "Co dają nam podróże?"- 16 lipca 2001
- "Atrakcyjność wzajemna, czyli jacy ludzie się nam podobają"- 2 lipca 2001
- "Po co nam marzenia?"- 26 czerwca 2001.
- "W niewoli namiętności. Złość"- 18 czerwca 2001.
- "Serce i rozum. Czy i jak okazywać emocje."- 11 czerwca 2001
- "Skuteczne sposoby walki ze stresem"- 4 czerwca 2001.
- "Na kocią łapę, czy małżeństwo?"- 21 maja 2001.
- "Szybciej, lepiej, dalej - lepsze metody uczenia się"- 14 maja 2001.
- "Prywatność czy otwartość? Czy ufamy tym, którzy twierdzą, że nie mają nic do ukrycia?"- 2 kwietnia 2001
- "Manipulacja. Jak się przed nią bronić?"- 26 marca 2001
- "Zdrada. Czy można kochać i zdradzać?"- 19 marca 2001
- "Asertywność. Jak często mówimy takkiedy myślimy nie?"- 12 marca 2001
- "Optymizm. Czy można się go nauczyć?"- 5 marca 2001.
- "Życie w pojedynkę - kto i dlaczego się na nie decyduje"- 26 luty 2001.

Jeżeli chcecie skontaktować się z p. Joanną Heidtman, w sprawie prowadzonych przez nią warsztatów, to piszcie na adres psychologia@pro.onet.pl
Więcej informacji - strona www dr Joanny Heidtman.



Copyright 1996 - 2003 Onet.pl SA - zobacz wszystkie serwisy »	do góry

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$ HERBS LIFE

Filozofia Herbalife jest dostarczenie swiatu najlepszych produktów do kontrolowania wagi ciała, produktów odżywczych i kosmetycznych.
Firma Herbalife przywiazuje duża wagę do stosowania ziół i innych naturalnych składników we wszystkich produktach.

Historia Herbalife
Zaczęło się od tragedii. Matka Marka Hughes -założyciela Herbalife, uzależniła się od przepisywanych na receptę srodków odchudzajacych i zmarła na skutek przypadkowego przedawkowania.
Majacy wówczas 18 lat Mark postanowił znalezć metodę pozwalajaca ludziom bezpiecznie kontrolować swoja wagę. Po przeprowadzeniu wielu badań Mark wprowadził produkty Herbalife na rynek w lutym 1980 roku.
Wartosć sprzedaży w pierwszym miesiacu wyniosła 23'000$. Do końca pierwszego roku działalnosci wartosć sprzedaży wzrosła do 2'000'000$.

Dzis Herbalife jest firma swiatowa; działa w dziesiatkach państw na całym swiecie (między innymi w Polsce).

Swiatowa siedziba Herbalife znajduje się w Los Angeles w Californi (USA).
Akcje Herbalife notowane sa ma giełdzie NASDAQ (gdzie ze względu na niezwykłe wyniki sprzedaży budza duże zainteresowanie inwestorów). Herbalife jest członkiem Stowarzyszenia Sprzedaży Bezposredniej (w USA-DSA, w Polsce-PSSB).
Szybki i dynamiczny rozwój Herbalife stał się możliwy dzięki Niezależnym Dystrybutorom, którzy czerpia korzysci finansowe i zadowolenie z prowadzenia własnego biznesu.

O A&Z | Zdrowie | Uroda | Praca | Kontakt

HERBALIFE gg 901806

GG: 901806

Czym Network Marketing -MLM- NIE jest


Szukaj w sieci Szukaj w witrynie


Szukaj w sieci Szukaj w witrynie